Blog

 


 Μια μέρα στη δουλειά μου

 
Είμαι Εργοθεραπεύτρια. Δουλεύω στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα και καταρτίζω παιδιά με νοητική υστέρηση στην τέχνη της κηροπλαστικής. Σε απλά ελληνικά, μαθαίνω στα παιδιά πώς να φτιάχνουν κεριά. Σε πολύπλοκα, τους μαθαίνω πώς να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και να αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους. Ευτυχώς, έχω μια ομάδα άξιων συνεργατών που με βοηθούν στο έργο μου. Τα παιδιά μου, η ομάδα μου, επιβλέπονται κάθε μέρα από τη Λογοθεραπεύτρια, την Ψυχολόγο, το Νοσηλευτή, την Ειδική Παιδαγωγό και τον Ψυχίατρο του ιδρύματος. Κι εγώ με τη σειρά μου τους συμβουλεύομαι και συζητώ μαζί τους τα καθημερινά περιστατικά.

Υπάρχουν μέρες που κάποιο παιδί είναι ανήσυχο. Άλλες μέρες, άλλο παιδί μπορεί να είναι νωχελικό, απρόθυμο να γίνει μέλος της ομάδας μας. Υπάρχουν κι εκείνες οι μέρες που θα με αγκαλιάσουν, θα με φιλήσουν και θα μου πουν στ’αυτί ότι περνάνε πολύ όμορφα και δε θέλουν να πάνε σπίτι.

Η δουλειά μου είναι δύσκολη, έχει στιγμές απόλυτης, αληθινής αγάπης και άλλες που απλά τίποτα δε λειτουργεί σωστά. Μπορεί μια μέρα να ξεκινήσει με φωνές από ένα παιδί και να κάτσουμε όλοι μαζί να συζητήσουμε τι συμβαίνει και στο τέλος όλοι μαζί να ηρεμήσουμε και να χαμογελάσουμε. Τέτοιες μέρες είναι δύσκολες, τα παιδιά δεν έχουν μάθει να φτιάχνουν κεριά όπως θα έπρεπε. Έχουν μάθει όμως να εκφράζονται, να ονομάζουν τα συναισθήματά τους και να τα μοιράζονται με τους φίλους τους.

Αυτή είναι η δουλειά μου. Και δε θα την άλλαζα με καμία άλλη.

Μπέσσυ Μπιτσάρα – Εργοθεραπεύτρια

 

 

 

 

«Με λένε Σικιαρίδειο …»

… κι είμαι Κέντρο Ανοιχτής Φροντίδας. Γεννήθηκα πριν από 75 χρόνια και τα τελευταία 45 φροντίζω παιδιά και νέους με νοητική υστέρηση και μαθησιακές δυσκολίες. Ας πάρουμε την ιστορία μου όμως από την αρχή.

Όταν γεννήθηκα, το 1939 στην Αθήνα, φρόντιζα παιδιά που δεν είχαν γονείς και κηδεμόνες και άτομα που έπασχαν από τράχωμα. Το 1971 άρχισα να φροντίζω αποκλειστικά παιδιά με νοητική υστέρηση. Δηλαδή παιδιά με δείκτη νοημοσύνης 50-70 και με μειωμένες ικανότητες προσαρμογής. Ο σκοπός μου είναι να τα φροντίζω πολύπλευρα∙ ψυχικά, κοινωνικά και θεραπευτικά ώστε να έχουν ομαλή ένταξη στην οικογένειά τους και την κοινωνία. Παράλληλα, τα καταρτίζω επαγγελματικά για να μπορούν να δημιουργούν και να συνειδητοποιούν πόσο χρήσιμοι άνθρωποι είναι. Για να το καταφέρω, φιλοξενώ στα κτίρια μου οχτώ εργαστήρια, το εργαστήριο του θερμοκηπίου, των καλλιτεχνικών κατασκευών, της κεραμικής, της κηπουρικής, της κηροπλαστικής, του μπατίκ, της ξυλουργικής και της τροφοδοσίας. Τα παιδιά μου πηγαίνουν στο κάθε εργαστήριο ανάλογα με τις δεξιότητες τους όπως αυτές έχουν αξιολογηθεί από την επιστημονική ομάδα. Η ομάδα αυτή αποτελείται από τον ψυχίατρο, την ψυχολόγο, τη λογοθεραπεύτρια, το νοσηλευτή και τον κοινωνικό λειτουργό. Μαζί με τους ειδικούς παιδαγωγούς και τους εργασιοθεραπευτές, η επιστημονική ομάδα συντελεί στην ψυχολογική ανάπτυξη των παιδιών και στη λείανση των ανήσυχων πλευρών της προσωπικότητάς τους.

Έτσι λοιπόν, το πρωί έρχονται τα παιδιά, πηγαίνουν στα εργαστήριά τους και τους υπεύθυνους συμβούλους τους, παίζουν στο διάλειμμα στο γήπεδο μπάσκετ και στο γήπεδο ποδοσφαίρου, το μεσημέρι τρώνε καλομαγειρεμένο φαγητό και νωρίς το μεσημέρι φεύγουν για το σπίτι τους.

Είμαι ένα χαρούμενο ίδρυμα γιατί μπορώ να προσφέρω όμορφες στιγμές στα παιδιά. Με τη σειρά τους, μου ανταποδίδουν με τον καλύτερο τρόπο, με μουσική ! Ναι, κάθε μέρα ακούω την πιο όμορφη μουσική. Ακούω παιδικά γέλια, ακούω «Κυρία τα κατάφερα», ακούω και παιδικά παράπονα αλλά ακούω και πολλές συζητήσεις. Είμαι ένα πολύ τυχερό ίδρυμα.

Το Σικιαρίδειο Ίδρυμα


Το Εργαστήριο της Ξυλουργικής

 

 

Το Εργαστήριο της Ξυλουργικής λειτουργεί στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα πάνω από 30 χρόνια. Υπεύθυνος Εργασιοθεραπευτής του εργαστηρίου είναι ο Κώστας Βαρίκος. Όποιος περάσει μια μέρα στο εργαστήριο του Κώστα θα καταλάβει αμέσως γιατί τον λατρεύουν τα παιδιά. Ο Κώστας δεν είναι ο συνηθισμένος εργασιοθεραπευτής κι αν συζητήσεις μαζί του το πιο πιθανό είναι να αρνηθεί και τον τίτλο του. Ο Κώστας είναι η παρέα των παιδιών, είναι ο φίλος τους και ο άνθρωπος που τους μαθαίνει να επεξεργάζονται το ξύλο και να φτιάχνουν μερικά από τα πιο δημοφιλή προϊόντα του ιδρύματος. Στο εργαστήριο της Ξυλουργικής τα παιδιά περνούν λίγο χρόνο συζητώντας για τα συναισθήματά τους. Ο Κώστας πιστεύει ότι «τα πράγματα είναι απλά, όταν είσαι στεναχωρημένος, κλαις, όταν είσαι χαρούμενος, γελάς». Σε αυτό το εργαστήριο, θα ακούσεις κουβέντες για τα αθλητικά, για διακοπές, αλλά και για κορίτσια καθώς αυτό είναι το «ανδροκρατούμενο» εργαστήριο του ιδρύματος, κι όπως όλα τα αγόρια, έτσι και τα δικά μας έχουν τους συνηθισμένους προβληματισμούς τους για το άλλο φύλο. Ο Κώστας, σε κάθε του κουβέντα, φέρεται στα παιδιά σα να μίλαγε στο γιο του, με ειλικρίνεια και με την πατρική αυτοπεποίθηση που συμπληρώνει τη μητρική προστασία. Όταν τα παιδιά φεύγουν από το εργαστήριο του Κώστα για να πάνε στις συναντήσεις τους με την επιστημονική ομάδα ή στα άλλα εργαστήρια που έχουν στο πρόγραμμά τους, θα γνέψουν «γεια» στον Κώστα και θα κλείσουν την πόρτα. Αν τύχει κι είσαι εκεί θα αναγνωρίσεις στο βλέμμα του τη γλυκύτητα καθώς αποχωρίζεται τα παιδιά. Μπορεί να μην το παραδέχεται, όμως όλοι στο ίδρυμα ξέρουμε ότι ο Κώστας δεν έχει μόνο ένα γιο και μια κόρη : έχει κι άλλα 80 παιδιά στην οικογένειά του.

 

Το Εργαστήριο των Καλλιτεχνικών Κατασκευών

 

Σχεδόν όλα τα μικρά κορίτσια έχουν μια αγαπημένη κούκλα ή και δύο. Συνήθως είναι πλαστικές ή χνουδωτές. Υπάρχουν όμως και κάποιες κούκλες διαφορετικές, κούκλες φτιαγμένες από ψάθα, με κουμπάκια ραπτικής για μάτια και υφασμάτινα μαντήλια στο κεφάλι τους. Αυτές οι κούκλες δε μπορούν να φτιαχτούν από μηχανή, χρειάζονται ανθρώπινα χέρια, μεράκι και πολλή αγάπη για να γίνουν μαγικές και να χαμογελούν όπου σταθούν.

Εμείς έχουμε πολλές τέτοιες κούκλες στο Σικιαρίδειο. Τις φτιάχνουμε στο Εργαστήριο Καλλιτεχνικών Κατασκευών με Υπεύθυνη την Εργασιοθεραπεύτρια Ρίτσα Κούτρα. Η Ρίτσα έχει το μαγικό εργαστήριο του Σικιαριδείου. Έχει κουτιά με χάντρες που γίνονται βραχιόλια και κουτιά με μπογιές που γίνονται ζωγραφιές σε κούπες. Έτσι, στο εργαστήριο των Καλλιτεχνικών Κατασκευών η Ρίτσα μαθαίνει στα παιδιά πώς να γίνονται μάγοι και να μετατρέπουν βαρετά αντικείμενα σε χρήσιμες δημιουργίες.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείτε σε κάποιο από τα bazaars του Σικιαριδείου, να ξέρετε ότι στον πάγκο του Εργαστηρίου των Καλλιτεχνικών Κατασκευών θα βρείτε τις κατασκευές των παιδιών που θα σας κάνουν να χαμογελάσετε. Κι όπως λέει κι η Ρίτσα κάθε μέρα στα παιδιά, «όταν χαμογελάμε, χαμογελάει κι ο κόσμος όλος μαζί μας» κι αυτό το μαγικό ευχόμαστε να σας ακολουθεί για πάντα !

 

 

Το Εργαστήριο Μπατίκ

Παλάμες πασαλειμμένες με μπογιές, γελαστές φωνές και μουσική. Το Εργαστήριο Μπατίκ σε μια σύντομη περιγραφή. Τι πραγματικά όμως συμβαίνει στο Εργαστήριο με το ευήλιο δωμάτιο ;

Αν χτυπήσεις την πόρτα, θα σε υποδεχτεί η Γιάννα, η Υπεύθυνη του Εργαστηρίου. Η Γιάννα θα σε κάνει αμέσως να αισθανθείς μέλος της ομάδας της όπως κάνει και με όλα τα παιδιά του Εργαστηρίου. Δεν υπάρχει «Κυρία Γιάννα, δε μπορώ να το κάνω» σε αυτό το Εργαστήριο. Αντίθετα, υπάρχει πολλή προσπάθεια, πολλή αγάπη και πολύ τραγούδι ! Είναι το Εργαστήριο του «μπορώ με τον δικό μου τρόπο» και το Εργαστήριο του «καταφέρνω». Γι’αυτό και οι παλάμες των παιδιών είναι πασαλειμμένες με χρώματα και γι’αυτό οι ζωγραφιές μπατίκ είναι η καθεμιά μοναδική. Είναι ζωγραφιές που απεικονίζουν μια διαδικασία. Αν ρωτήσεις τη Γιάννα, θα στο επιβεβαιώσει: τα παιδιά ξεκινούν το έργο τους χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές τους και σιγά σιγά ανακαλύπτουν ότι μπορούν να ζωγραφίσουν, να δημιουργήσουν και να δεχθούν πολλά συγχαρητήρια ! Είναι όμορφη η μέρα στο Εργαστήριο της Γιάννας, σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις ξεχωριστές ικανότητες, να τις επεξεργάζεσαι και να γίνεσαι ο ζωγράφος μιας χαρούμενης πραγματικότητας !

 

 

 

Το Εργαστήριο Τροφοδοσίας

 

Στο Σικιαρίδειο αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο πρόβλημα κάθε μέρα: μυρωδιές από πεντανόστιμα κέηκ σοκολάτας και μπισκότα βουτύρου δραπετεύουν από το Εργαστήριο Τροφοδοσίας και εισβάλλουν σε όλους τους χώρους του ιδρύματος, κάνοντας μας ανήμπορους να αντισταθούμε σε ζαχαροπλαστικές απολαύσεις.

Η επίσκεψη στο Εργαστήριο Τροφοδοσίας είναι σαν μια περιπέτεια σε έναν κόσμο όπου επικρατούν κάθε λογής κουλουράκια, τσουρέκια, σοκολατένια κέηκ, σπιτάκια από μπισκότο και μια παρέα με μεγάλο κέφι που υποδέχεται τους καλεσμένους της με δικαιολογημένη υπερηφάνεια για τις ζαχαροπλαστικές της ικανότητες. Η Χριστίνα, η Υπεύθυνη του Εργαστηρίου, έχει έναν πολύπλευρο ρόλο: δεν μαθαίνει στα παιδιά να φτιάχνουν μόνο κουλούρια και κέηκ. Τα οδηγεί σε έναν κόσμο φαντασίας, σε έναν κόσμο που το αλεύρι, η μαγιά, η σοκολάτα και πολλά άλλα υλικά, κάνουν την καλύτερη παρέα με στόχο να προκαλέσουν χαρά σε όποιον τα γευτεί. Με αυτόν τον τρόπο, όπως τα υλικά συνεργάζονται με στόχο να πετύχουν εκείνη τη δοσολογία που θα δημιουργήσει το καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα, η Χριστίνα δείχνει στα παιδιά ότι η συνεργασία μεταξύ τους αναδεικνύει τα ταλέντα τους και κάνει όλους τους υπόλοιπους να επισκέπτονται κάθε μέρα το πιο νόστιμο εργαστήριο του Σικιαριδείου !

 

 

 

Το Εργαστήριο Κεραμικής

 

Οι περισσότεροι από εμάς, όταν ακούμε τη λέξη «φούρνος» έχουμε στο μυαλό μας το φαγητό. Στο Σικιαρίδειο όμως έχουμε μια διευρυμένη άποψη για τον φούρνο. Πέρα από τον φούρνο που χρησιμοποιούμε στο Εργαστήριο Τροφοδοσίας για λαχταριστά γλυκίσματα και τον άλλο, τον μεγάλο φούρνο, για τα μεσημεριανά γεύματα των παιδιών, έχουμε κι έναν διαφορετικό φούρνο. Σε αυτόν, βάζουμε πήλινα αντικείμενα που έχουμε φτιάξει με πολύ μεράκι υπό την καθοδήγηση του κ. Άγγελου, του Υπεύθυνου του Εργαστηρίου Κεραμικής. Ο κ. Άγγελος ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία με τα παιδιά: τα καθοδηγεί, επεμβαίνοντας ελάχιστα στις δημιουργίες τους, ενώ παρακολουθεί με πολλή φροντίδα την επεξεργασία που κάνουν στον πηλό. Τα παιδιά δημιουργούν βάζα, πιατέλες, εποχιακά προϊόντα, και διάφορα πήλινα μπιχλιμπίδια ανάλογα με τις δεξιότητες τους και τις προτιμήσεις τους. Στο τέλος του μαθήματος, ο κ. Άγγελος αποχωρίζεται τα παιδιά με τον ίδιο πάντα τρόπο: τα επιβραβεύει και τα χειροκροτεί, δίνοντας τους την επιλογή να πάρουν μαζί τους αυτό που θεωρούν ως το καλύτερο τους έργο για την ημέρα ώστε να το δείξουν στα άτομα που αγαπούν. Περνά όμορφα η μέρα στο εργαστήριο του κ. Άγγελου και καθώς βλέπουμε τα παιδιά να αποχωρούν με ένα τεράστιο χαμόγελο υπερηφάνειας για τα κατορθώματα τους, συνειδητοποιούμε για μια ακόμη φορά τις απεριόριστες δυνατότητες που έχουμε όλοι μας όταν δρούμε σε ένα θετικά εξελίξιμο πλαίσιο.